Adem dokundu alnıma varlık sıyrıldı Sînemde hasret volkan olup fışkırdı Bunca zaman seninle ayrı düşüşlerim Hâl-i hazırımda sûret-i vuslat aldı...…
sus; ve dinle çaresizliğimi... ellerime biriken son bahar yağmurlarını içime alıyorum sen diye...…
susmak bilmiyor sokaklar; yalnız ve avâreyim... düşlerim kadar soğuk insanlar; varlık âleminde, yokluk içerisindeyim.…
Yağmur sonrası geriye bırakılan gökkuşağı belki de yüreğimin ruhuma saldığı ilk bağı gerçi tatlıdır hasret toprağına düşen yağmur sağnağı fakat mânasıdır aşkının…
bir sendin giderken gözlerimi de peşin sıra sürükleyen... bir de babam... ayrılığın gölgesi düşünce;…
Dudağımda hüseynî susayışlar Yüreğimde kerbela harbi Bitmek tükenmek bilmeyen savaşlar Ancak gelişinle son bulacak…
gidersin de, bir hayalin kalır; oysa sende'ydi gizem... kim bilir yarın'lar kimi gösterir; leylâ'yı mı gece yarısı balkonunda...…
1
Ayrılığa terkedilmiş varlığını arıyorum Zâhir yokluğa mahkûm Gölgeler aleme eşdeğer... Varlığımı arş'a asıyorum, yokluğunda…
teşhisini koyamadığım bir yürek sızısı dolaşır avlusunda ruhumun... gözlerimi alırken nûrunun ışıltısı dünyayı tutuyor gördüm, avucumda...…
yüzümden silinmedi hâlâ özleminin payidâr izleri sanırsın leylâ'sından uzak bir mecnûn dolaşır çöllerinde aşkın; elinde hasret kelepçeleri nedense gözlerim ay'ın durgunluğuna takıl…