Bir Akşam Üstü...

Hatırlarsan senle tanışmamız bir akşam üstü idi Sen adını söyledin bende kendi adımı... Klasik bir tanışmaydı bizimkisi... Üzerinde beyaz bir gömlek vardı Ellerinde kırmızı güller... kalplerde heyecan! Gözlerinde ışık vardı gönül kapın açıktı sonuna kadar Gerisini hatırlamıyorum Düşünmeden daldım içeri... Sımsıcak ellerinle her dokunuşta bedenime İliklerime kadar seni hissettim Kavruldum sayende soğuklar vız geldi bana ! Tanışmamız umudumuz olmuştu ama... Sadece birkaç hafta sürdü birlikteliğimiz Sanki ateş almaya gelmiş gibiydin Ömrü kısa süren aşkımızın etkisi uzun oldu Her buluşmamız olay oldu bu küçük kasabada Dillere destan olduk sen Leyla ben Mecnun! Çabucak ısındık birbirimize Kısa sürede çook şeyler yaşadık çok! Bir akşam üstü geleceğim diye gittin o gidiş! Umutlarımı da götürdün beraberinde Kalıcı izler bıraktın yüreğimde ... beynimde hasarlar Anılar bıraktın yaşanacak... Geleceğim diye gittin o gidiş! Ne bir veda busesi koydun yanağıma Ne de sarıldın doyasıya... Tam on yıl geçti aradan dile kolay! Sensiz geçen koskoca bir on yıl Bir on yıl daha beklemeye razıyım Geleceksen eğer! Geleceğim diye gittin o gidiş! Bir daha senden ne bir selam ne bir haber Sen giderken batan güneş her sabah inatla doğdu Ama sen doğmadın gönlüme... Biliyorum sen sürprizlere bayılırsın Yine bir akşam üstü... ansızın çıkıp gelsen diyorum. Bütün kalbimle seni hala bekliyorum Geleceğim diye gittin o gidiş! Seni çoook özledim çok! Bir daha seni üzmek mi tövbeler olsun! Sulara değil hep sana susadım ben Susuz kaldım yalvarıyorum gel de çarem ol Hadi gel daha fazla gecikme Gözlerim yolda tüm kalbimle bekliyorum seni! Tükenmek üzereyim nolur gel!