Benimle... (aşk Şiiri)

O büyük aşkımızın kırıntıları hafızalarda dururken Ne çabuk unuttun benimle yaşadıklarını Oysa daha dün ayrılmadık mı seninle? Zaman ne kadarda vefasız! Kalplerin üzerini örtüyor hemen/ elinde boyası Kimse eline su dökemez onun Bir bilseniz o ne biçim boyacı? Acelesi var halinden belli ! Geçmişin üzerine sürüyor o hızla boyasını Böylece yeni sevdalara yelken açıyor insan. Ey hayırsız ey bivefa! Yaşadığımız aşkların kırıntıları hafızalarda dururken Sevdimde ne geçtiki deme elime! Bir dilim ekmeği paylaşmayı öğrendin benimle Yalnızlığını giderdin birlikte yaşamayı öğrendin Bir yuvan oldu kuşlar gibi Yavrularımıza anne oldun Cennet ayaklarının altına serildi Daha ne istiyorsun Allahtan Kendine güvenin geldi Ayaklarını yere basarak yürümeye başladın İkiye katladın sevinçlerini. Mutluluktan uçtuğun günler oldu Hayata başka bir gözle bakmayı öğrendin. Gülleri tanıdın Renklerin anlamını öğrendin. Baharı yaşadın yaprak dökümünde Kolun kanadın oldum Seni korudum kem gözlerden Dert ortağın oldum senin Dertlerini, acılarını paylaştın benimle Gerçek dostluğu, samimiyeti öğrendin.