Kırmızı Gülün Hikayesi

Ey mağrur bakışlım, Koca gözlüm, fidan boylum. Her sabah kapını, Yeni bir umutla açtığında. Gözlerine ilişen kırmızı gülleri Şaşkın bakışlarla eğilerek eline alıp Koklamadan çevreyi kirletmesin diye Çöpe atarken; Güllerin arasına koyduğum "Seni Seviyorum" diye Kalbimle yazdığım iki kelimelik notu Ve ayağına serdiğim güllerin hikayesini Hiç merak etmedin mi yar? Çelik gibi onuruma inat Her gece içimde aynı kavga! Ve bu kavganın sonunda Muzaffer olmanın verdiği sarhoşlukla Savaşın galibi duygularım Sevinç çığlıkları atarken Sence anlamı olmayan Değer vermediğin/önemsemediğin Kırmızı güllerle Bir dilenci gibi yollara düşüp Kalbimde en derin sevgilerle Her gece kapına geliyorum yar! Gece sakin, gece sessiz Yıldızlar şahit sana gelişime Ayaklarımla sert basarak Sessizliğin üstüne üstüne Gidiyorum yar! Vardığım bu noktada Cesaretim kırılıyor uykuna kıyamayıp Sabaha kadar kapında bekleyip Kapını çalamadan gülleri eşiğe bırakarak Gönlümü güllerin arasına koyup Arkama baka baka Güneş doğmadan kimseler görmesin diye Geri dönüyorum yar! Sonra bir elimde fırça Bir elimde boya Gittiğin yollara, duvarlara Geçtiğin sokaklara İkimizin ismini yazarak Elimden geldiği kadar Seni sevdiğimi haykırıyorum yar!