Asıl Dost İhaneti Öldürür Beni

En zor şartlarda bile ben hiç geri adım atmam. Kararlı,gözü pekim ölümden de hiç korkmam. En patika yollarda yolculuk etsem hiç tınmam. Fakat,şu yarin patika yolları eder beni perişan. Açlıktan ölsem bile,ben ekmeğimi bölüşürüm. Ekmeği kanlı ,yemeği şanlı insana hiç varmam. Ben en leziz yemeklere bile ekmeğimi banmam. Ama ihaneti satılmayı adatılmayı kaldıramam. Çıkmaz sokaklarda olsam bile,eğilip bükülmem. Yağı yağdanlığı bilmem,tanımadım hiç bilemem. En kötü şartlarda olsam da,üzülüp gam yemem. Verilen sözden,çıktığım yoldan geri hiç dönmem. Meydan okurum her zaman zorluğa ve yokluğa. Yaşamadım yüreğimde yoktur benim hiç korku. Kitabımda yazmamıştır hiç satmak ve satılmak. Kalbim saf ve yufkacıktır ama hisli ve duygulu. Ayaz zemheri geceleri söndüremez bendeki narı. Gül açtırır gönülde,sevgilinin o sevdalı bakışları. En kötü durumda yüklenirim yar yolundaki zoru. Hiç kaldıramam ihaneti,hiç taşıyamam vefasızlığı. Boz bulanık coşkun akan sellerde bile atarım kulaç. Prangalar vursalar ayağıma çok acısa da of demem. Sevgilinin sitemi kem sözü mahvedip kahreder beni. Dost için ölürüm ama,asıl dost ihaneti öldürür beni.