Doyamadım Doyamıyorum
M Muharrem Üzümlü
0
Altın Yaprak
Nasıl da kendine,candan içten bağladın sen beni.
Ben senin sevginden sarhoş olup, ayılamıyorum.
Gül gibi,mis gibi kokan o beyaz tenini,her yerini.
İnan ki ben kokmaya koklamaya doyamıyorum.
Ben sana hiçbir zaman doymadım,doyamıyorum.
Öperken gonca gül gibi tatlı ballı dudaklarından.
Ateşlere dalıp, ben içten içe de eriyor yanıyorum.
Ne olur ayırma beni bu tatlı sevginden,kalbinden.
Ben senle olmaya, senle sevişmeye doyamıyorum.
Ben sana hiçbir zaman doymadım,doyamıyorum.
Sarıvermiş de sevgisini kalbime, tüm benliğime.
Küsünce unutayım dedim, tutamadım sözümü.
Gün geçtikçe sana bağlanıyorum,kopamıyorum.
İçim kaynıyor, tümden seni özlüyor,özlüyorum.
Ben sana hiçbir an doymadım ki, doyamıyorum.
İnsan sevince sevilince, aşk sevda içlerine yayılır.
Aşkım sen ne kadar da tatlısın,seni gören bayılır.
Böyle seven kalbin, böyle sevgilinin hatırı sayılır.
Her yürek kaldırmaz taşıyamaz,öyle içli sevdayı.
Ben sana hiçbir zaman doymadım, doyamıyorum.
Ay güneş batsa,dünya batsa da,bu sevgi batmaz.
Günler aylar geçse,yıllar geçse sevgimiz azalmaz.
Sevgiden sevgiliden böyle ayrı yaşamak da olmaz.
Böyle derinden seven yürekler,3-4 günde doymaz.
Ben sana hiçbir zaman doymadım, doyamıyorum.
Sen çok şirin ve tatlı, gül gibi narin güzelsin ama.
Gülün ömrü kısa, sana gül demeye kıyamam ben.
Erken biter aşkımız ve ömrün, solarsın sonra diye.
Seninle olmaya,senle yaşamaya doyamıyorum ben.
Ben sana hiçbir zaman doymadım, doyamıyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş