Reyhan Kokulu Periler - X I.

İ İrfan Yılmaz İrfan Yılmaz
0 Altın Yaprak
X I . Fermani, söz kesildikten iki gün sonra akşam üzeri şehirler arası otobüs garajından yolcularını Ankara'ya uğurluyordu. Pencere kenarında oturan annesi, yanına oturan Sevinç hanıma: - Biraz sabırlı olsa bari, diye endişesini dile getirdi. Bilirim: Fermani'm çok sabırsızdır. Bizi uğurladıktan sonra: ''Nasıl bir bahane bulsam da kızı bir daha görsem?'' diye düşünecektir. Biz nişanı yapmadan önce kızı fazla rahatsız etmemesi için tembihledim ancak beni dinleyeceğini pek sanmıyorum. Kafasına bir şey takıldı mı çok sabırsız olur. Gidiyoruz ama aklım hep burada, çocuklarda kalacak. Sevinç hanım, endişeli anneye: - Sen gönlünü ferah tut dedi. Bundan sonra hiçbir şey olmaz. Kızın babası çok dürüst bir adama benziyor. Verdiği sözden cayacağını sanmam. Kız da çok akıllı, boşuna tasa etme derim. - Benim kızdan da, babasından yana da bir şüphem yok. Benim derdim: Fermani'm. Eften-püften bahaneyle kızı görmeye gidecektir. Daha nişanı yapmadık, kızın babasını zor durumda bırakmasa iyi olur. Keşke kızın annnesi sağ olsaydı... O zaman pek endişem olmazdı. - Yine de endişen olmasın derim. Fermani, cahil değil ya okumuş adam; ne yapması gerektiğini bizden daha bilir. Otobüs hareket ettikten sonra, Fermani'nin söz geçiremediği adımları perili eve doğru yöneldi. Nebi hocanın: ''Dünyanın en güzel kızları yıldız olup gök yüzüne birer kandil olarak asılsalar; Reyhan, içlerinde Venüs gibi ışıldar!...'' dediği geceden beri; Reyhan gözüne hiçbir zaman elinin erişemeyeceği bir yıldız olarak görünmeye başlamıştı. Periye yaklaştığı her adımda sanki araya yeni bir mesafe giriyormuş hissine kapılıyordu. Reyhan'ı göremeden, isteksiz adımlarla evine döndü. Aklının direniş gücü, gece yarısına doğru periyi görme arzusuna yenik düşen Fermani'nin eli telefona uzandı. Hattın diğer ucunda Reyhan'ın olduğunu bilmek, heyecan fırtınası için yeter de artardı bile. Fermani'nin sakin görünme çabası, sesindeki heyecanı perdeleyemedi: - Seni çok özledim peri, birkaç dakikalık da olsa seni bu gece görebilir miyim? diye sordu. Reyhan'ın hazır olmadığı bu teklif karşısındaki şaşkınlığı yine de kısa sürdü: - Daha dün görüştük şahım! dedi. Bu kadar çabuk mu özledin?... - Bir günde gözümde tüter oldun peri! Bir dakika bile olsa seni dünya gözüyle bir kez daha görmeliyim. Sabaha kadar uyuyamam yoksa.... - Babam henüz yatmaya gitti... Uyanırsa babama ne deriz sonra? - Sen babama bir şey söylemezsin olur mu? - Ya kendisi uyanırsa? - O zaman ben bir saat kadar sonra geleyim. Seni bahçede görürüm... - Sen gelmeyi kafana koymuşsun bir kere... Peki şahım, bir saat sonra... Fermani gece yarısından sonra telaşlı adımlarla evinden ayrıldı. Son dördüne giden Ay ışığı altında ara sokaklardan geçerek hafif aralık bahçe kapısının önüne geldiğinde Reyhan'ın büyülü sesini duydu: - Şahım?... Fermani heyecanla: - Peri!... diyerek bahçeye adımını attı. Arkasından yavaşça kapıyı kapatan Reyhan'la göz göze geldikten sonra tir tir titremeye başladı. Son dördüne giden Ay ışığının Reyhan'ın yüzüne astığı efsûnlu tül ile nutku tutuldu. Peri kızının, Ay ışığı altında Ay'dan daha parlakmış gibi görünen yüzü ve uzun kirpiklerinin gizemi ile aklının bir anda boşaldığını hissetti. Sevgili perisine uzun süre söyleyecek bir tek sevgi sözcüğü bulamadı. Reyhan: - Ne oldu sana şahım böyle? diye sordu. Ağzından bir tek sözcük çıkamayan Fermani'nin elinden tutarak evin alt katındaki çardağın altına çekti. Fermani'ye evlerine ilk geldiği gün oturduğu yeri işaret ederek: Şöyle otur şahım, dedi. Sen titriyorsun. Serinlik çıktı, üşüyor musun yoksa? Fermani, oturduktan sonra bir birine vuran dişleri arasından güç belâ: - Hayır, üşümüyorum. diyebildi. Birazdan geçer. Reyhan heyecanını yenmeye gücü yetmeyen Fermani'ye: - Annem giderken bir şey söyledi mi? diye sordu. Fermani: - Söyledi, dedi. Nişan oluncaya kadar sizi fazla rahatsız etmemi söyledi! - Sen de annemin sözünü tuttun(!) Öyle mi? - Tutamadım peri, annemin sözünü tutamadım. İçimde bir volkan kaynıyor. İçimde bir şeylerin eridiğini hissediyorum! Sensiz bir yerde duramıyorum. Sana yaklaştığım her adımda sanki aramıza yeniden mesafe giriyor hissine kapılıyorum. Gök yüzüne asılmış bir yıldız gibi görüyorum seni. Elim o yıldıza hiç yetişemeyecekmiş gibi geliyor bana. Senin yanından ayrıldığım an daha hasretin başlıyor... - Sözlendik işte, babam beni sana verdi. - Bana bir rüyaymış gibi geliyor. Sanki sonunda sana kavuşayacakmışım gibi bir duyguya kapılıyorum. Anlatmak zor. Ne olursa olsun bir şeyi bilmeni istiyorum: İlk kez seni sevdim. Bu güne kadar tatmadığım bir duygu bu. Anlatılamaz yaşanır ancak. Değil mi ki bu gözler seni gördü, değil mi ki bu gönül seni sevdi; ölene dek senin sevginden başka bir sevgi gönlüme girmez. Buna bütün kalbimle yemin ederim, sen de buna inan peri. Şu gök yüzündeki Ay, şu yıldızlar şahidim olsun ki ölene dek yalnız seni seveceğim. Bana inanıyorsın değil mi? - İnanmasan şu anda burada olamazdık. Elbette inanıyorum şahım. - Sana sevgimi anlatabilmem için ömrümün yetip yetmeyeceğini bilemiyorum. Kendime sık sık şu soruyu soruyorum: Acaba Dünya'da hiç kimse, benim seni sevdiğim kadar kimseyi sevmiş midir? Cevabını da kendim tereddütsüz olarak veriyorum: Dünya kaç kez yeniden kurulsa, milyarlarca insan gelip geçse; hiç kimse sevdiğini benim seni sevdiğim kadar sevemez! Ben de sana karşı olan sevgimin yüceliğini anlatamanın çaresizliğini ömrümce bir yük olarak üzerimde taşıyacağım peri. Keşke mümkün olabilse: Sen beş dakikalık benim yerimde olsan da, ne kadar sevildiğini anladıktan sonra tekrar peri olsan. İşte ancak o zaman benim söylemek isteyip de söyleyemediğim duygularımı kendin anlardın. Bazı hislerin kelimelerle anlatılması mümkün olamıyor, anlayabilmek için bizzat yaşamak gerekiyor. - Babam bana sorduğunda; senin sevginden hiç kuşku duymadığımı, hatta bunun için yemin bile edebileceğimi söyledim! diyen Reyhan: Daha geç olmadan dönsen diyorum şahım, babam geldiğini anlamasa daha iyi olur dedi. Anladım ki, benim bundan sonra babamdan da gizlemek zorunda kalacağım şeyler olacak! - Bir dileğim var peri. Ben motosikletimi aldığım günden beri seninle birlikte dolaşmanın hayali ile yaşadım. Yarın gelsem babamdan izin alabilir misin beraber biraz dolaşırdık... - Yarın olmaz şahım. Öğleden önce Funda gelecek, Akşama da annesi ile babası bize misafir olacaklar. Yarın değil ertesi gün olsun. Nereye gideceğiz? - Sen nereye gitmek istersen... Senin olduğun her yer nasıl olsa Cennet oluyor! İster Çorlu'ya, istersen Edirne'ye... İstersen Balkan dağlarını aşalım beraber... - O kadar uzak yerlere gitmemiz şimdilik uygun olmaz şahım. Ben babamdan daha yakın bir yer için izin isterim. - Tamam peri, sen babamdan izin al nereye gitmek istersen seni oraya götürürüm. diyerek istemeden ayağa kalkan Fermani; bahçe kapısının önünde göz göze geldiği Reyhan'a elini uzatma cesaretini gösteremese de, iki gün sonra perisi ile birlikte dolaşmanın sözünü almış olmanın mutluluğu ile büyülü evden ayrıldı. Reyhan gece geç saatlerde uyumasına rağmen sabah erken kalktı. Babasının takip ettiği haftalık dergiyi alarak eve döndüğünde bahçe kapısının önünde bekleyen Funda'yı görünce gülümseyerek: - Hayrola kız, niye böyle erkencisin, baskın mı yoksa? diye sordu. Funda sabırsız bir ses tonuyla: - Kaç gündür şu yılbaşı muhabbetiyle yatıp kalkıyorum. Anlatacaksın değil mi Reyhan abla. Bir bilsen kafamda kaç tane senaryo kurdum. Anlatırsın değil mi, yılbaşı gecesi ne oldu? - Anlatırım, meraklanma. Geç içeri. Beraber kahvaltı yapalım sonra anlatırım. Nebi hoca kahvaltıdan sonra dergisini alarak salona geçti. Babasının en az iki saatten önce derginin sayfalarından kafasını kaldıramayacağını bilen Reyhan, Funda'ya: - Alt kata, bahçeye inelim dedi. Funda'nın iple çektiği zaman anını yakalamıştı: - İnelim abla, dedi. Dinlemek için sabırsızlanıyorum! Çardak altındaki masaya dirseklerini dayayan Funda, yüzünü avuçları arasına alarak Reyhan'ın gözlerine baktı: - Ne oldu, yılbaşı gecesi Reyhan abla? Beni çatlatmak mı istiyorsun? Anlat haydi! - Kim bilir, sen kafandan neler geçirmişsindir? - Benim kafamdan geçirdiğin senaryoları boşver sen abla, yılbaşı gecesi ne oldu? - Ne mi oldu, anlatayım: Bilirsin, annemi kaybettiğimizden beri biz hiç yılbaşı kutlaması yapmayız. Yılbaşı gecesi babam uyuduktan sonra köşedeki odaya geçtim. Işığı söndürerek perdeyi biraz araladım. Dışarıda lapa lapa çok güzel bir kar yağıyordu. Uzun süre sokak lambasının etrafında uçuşan kar tanelerini seyrettim. Sanki ışığın etrafında dans etmek için bir birleri ile yarışıyorlardı. O kadar güzel uçuşuyorlardı ki seyretmeye doyamadım. Kendimi bambaşka bir dünyada hissettim. İnsanın kendisi ile başbaşa kalması değişik bir duygu, hele ki gökyüzünden lapa lapa kar tanelerinin döküldüğü sessiz bir gece olursa... - Karlar ülkesinin prensesi sen olmalısın Reyhan abla? Çok hoş... Ee, sonra ne oldu? - Gece yarısı caddeden bağırışmalar, naralar ve silah sesleri geldi. Bir iki saat sonra da hiç kimsecikler kalmadı. Sokak lambasının etrafında uçuşan teneciklerim sadece benim için dans eder oldular. Gece sessizliği içinde sanki ben de bir kar taneciği olup ışık etrafında döner gibi olmuştum. Saatin kaç olduğunu bilmiyordum. Bir anda sokak lambasının altından geçmekte olan Fermani hocayı gördüm! Gecenin bu saatinde nereye gidiyor diye meraklandım. Fermani hoca kaldırımda tam karşıma gelince durdu. Uzun uzun önünde oturmakta olduğum pencereye doğru baktı. Beni görüyor mu endişesine kapıldım. Perdeyi kapatmak istedim ancak hareket edemedim. Odanın ışığı kapalı olduğundan beni görememiş olabileceğini düşüp biraz rahatlamışken, Fermani hoca bizim sokağa doğru yürüdü. Bir delilik yapıp bahçe kapımızı çalacağını düşünerek, bildiğim duaları peş peşe okumaya başladım. Şükürler olsun ki Fermani kapımızı çalmaktan vazgeçti. Tekrar kaldırma çıkıp karşımda durduğu o anda Fermani'nin içki kullanmadığını anladım. Çok mutlu olmuştum! Eğer içki kullanan birisi olsaydı, yılbaşı gecesi içmiş olurdu. O zaman da kendisine hakim olamaz, bahçe kapımızı gecenin o sessizliği içinde çalardı ve Allah korusun bugün her şey daha değişik olurdu! - Çok ilginç! peki sonra ne oldu? - Fermani hoca kendisini izlemekte olduğumdan ve kapımızı çalmadığı için duyduğum mutluluktan habersiz bir müddet daha pencerimi süzdü. Saçları ve omuzları yağan kardan bembeyaz olmuştu. Gözlerimi Fermani'den ayıramıyordum. Gitmeden önce eliyle bana bir öpücük gönderdi! Sonra başını öne eğerek yavaş adımlarla kar altında bir uzaklaşması vardı ki içim sızladı! - Sen ne yaptın peki, camı açmadın mı? Hiçbir şey söylemedin mi? - Hayır, hiçbir şey yapmadım! Fermani gittikten ancak bir saat kadar sonra yerimden kalkabildim. Her şey bir hayal gibi gelip geçti. Ben de tek battaniye ile buz gibi odada saatlerce oturmanın cezasını ağır bir grip olarak ödedim. Bir hafta boyunca ateşler içinde yanıp durdum. - Ablam, seninkisi grip ateşi ile aşk ateşinin bir birine karışması gibi bir şey olmuş. Çok romantik ya, filmlerdeki gibi. Görüldüğünden habersiz, kar altında bekleyen bir âşık! Peki, Fermani abim gittikten sonra ne yaptın? - Uyumaya çalıştım ancak nafile!... Fermani hocanın kar altında pencereye bakan görüntüsü zihnimi hep meşgul etti. Aklımdan silmeye kudretim yetmedi. Bu güne kadar da kimseye anlatmadım, Fermani'ye bile... Beni istemeye geldikleri gün ağzımdan kaçırdığım için sana şimdi anlatıyorum. Senin de söylediklerimi hiç kimseye anlatmamanı istiyorum, aramızda bir sır olarak kalsın... - Tamam, bizim aramızda sır olarak kalsın da; bence sen bunu Fermani abime de anlatmalısın! - Belki, zamanı gelince anlatırım. Aramızda bir sır olarak kalsın bu, olur mu? - Söz abla, aramızda sır olarak kalsın! diyen Funda, merakından kurtulmuş olarak masadan kalktı. Çardaktan bahçe kapısına kadar uzanan yolun etrafındaki güllerin üzerinde gözlerini dolaştırarak: Bu gün akşama kadar sendeyim. Annem ve babam gelince gece onlarla beraber dönerim. Bu gün ne yapıyoruz? diye sordu. Reyhan: - Birazdan beraberce çarşıya alış veriş için çıkarız, dedi. akşam için hazırlık yaparız. (Yazılıyor...)

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.