İşte Bu Zor Bana Yar

Ben, garip duygularımın çılgın sesiyim. Ben,gariplerin garibi,sessizlerin sesiyim. Ben isyanıyım duygularımın,çaresizliğin. Benim yüreğimi dağlayan,bil sensin sen. İçimde zehirsin,onmaz yarasın her gece. Bu garip gönülde derin bir acı ve sızısın. Şimdi ah yanı başında olmak vardı senin. Küçük ince sıcacık ellerini,okşamak vardı. Güzel gözlerine,dalıp dalıp bakmak vardı. O simsiyah saçlarını,usulca okşamak vardı. Çiçek kokulu güzel tenini koklamak vardı. Öpmek,öpmek,sarhoşçasına öpmek vardı. Sen benim duygularımın,gamı ve zehirisin. Sen derin vurgunumun yaralarımın ilacısın. Ah bir beni anlayabilsen,yanıma gelebilsen. Hiç çekmedim,çekmem ben,kapris işve naz. Kabullenemem ben böyle davranmana yar. Çekemedim o sözlerinin acısını sızısını yar. Sevdi bu yürek bir kere ne edeyim ben yar. Unutamadım,unutamam,ben ayrılığına yar. Çıkmadın aklımdan ve hiç çıkmıyorsun yar. Alışamadım,alışamam,senin yokluğuna yar. Katlanamadım,katlanamam,o sözlerine yar. Dayanamadım,dayanamam,senin hasretine. Her gece içmeden sarhoşum, isyanlardayım. Hiç düşmemiştim çaresizliğe,artık çaresizim. Dardayım,huzursuzum,mutsuzum artık ben. İşte bu yakıyor içimi yar,işte bu zor bana yar.