Yaban Gülüm

Sensizlikten deprem yaşasa da yüreğim, Donup kardan adamlar olsa da bedenim, Seni seviyor, sevecek gene benim kalbim, Uzaklarda olsan yararım aradaki dağları, Yüreğimi de sal yapıp geçerim nehirleri, Seni beklerken sarsılsa da bu duygularım, Gecelerce, gündüzde kaçsa da uykularım, Severim seveceğim ben yine seni ve seni. Usanmadan sevdanı yaşatır bu düşlerim, Deli divane eder sevgim,gerçek sevenlere, Koklarım kokladım ben hep yaban gülünü, Okşarım yaban gülünün taçlarını saçlarını, Fesleğen kokusuyla tütsülenir bu duygular, Akşam sefasında açar gökkuşağının rengi, Yanaklarında belirince utangaç tebessüm, Sevdanın melodisi yankılanır hücrelerinde. Gözbebeklerinde raks eden bu bakışlarım, Vücudunda dans eden bu mutlu uzuvlarım, Gönlündeki direnişini yıkar o sevgimin seli, Yüreğimdeki sevgin yakar vuslatının ateşi, Sevgin aşkın yayılır o kalbinden bu kalbime, O varlığın yayılır damarlarımdan benliğine, Seninle uzanırım sensizliğe her gamlı gecede, Senle yaşarım sonsuzluğa her akşam oluşunda, Gönül yaralı, ruh yorgun ve kalp tarı mar iken, Tanıdım tanıştım ben, o güzel sevgili ile,yar ile, Beden ve kalplerimizde 2 yılın izi derin acı dolu, Aynı zamanda 2 yılın izi en büyük sevgi aşk dolu, Sensiz yaşanmış günleri, yaşamışım saymam ben, Bilemem artık ne yapmalı ne etmeli bu sevgi için, Kimi sevmeli, hangi kapıda derde derman aramalı, Bedene,gönle,kalbe iyi gelen hangi kucağa sarılmalı,