Bir, İki ve Sen

Bir, iki, üç Böyle başlar sayılar Dört, beş, altı diye devam eder Buna benzer yaşamımız Gözümüzü her açmamızda Bir sayı ilerler hayat Yedi, sekiz ve dokuz Ne olduğunu anlamadan Birden otuz olmuşuz.. Ve kısa bir süre sonra Yolun yarısını çoktan unutmuşuz Yaşımız elli olunca birden yorulmuş Artık tek şey düşünür olmuşuz. Ve bir gün sabah olunca İnanılmaz bir uğultu duymuşuz Odanın ortasında beyaz bir örtü Üzerinde ise bir bıçak Otuz yıllık hayat arkadaşın ise Neredeyse kendini parçalayacak Ve o an bir tek şey anlayacaksın O da Zaman artık Hiç akmayacak.