Anadolu Kadını

Toprakları eşiyor nasır tutmuş elleri Eğilmekten bükülmüş, fistanlı belleri Her şeydir onların, ağaları beyleri Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını Çocuğunun sütünü eksik etmez Tarlasının çapasını eksik kesmez İneğinin samanını eksik vermez Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını Sabah ezanıyla kılar namazını Namazından sonra yakar sobasını Çoluk çocuğun hazırlar sofrasını Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını Dayak yese de ses çıkarmaz Çeker kahrını da erkeğini bırakmaz Türküsünü çeker, gönlünü karartmaz Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını Nasırının üstüne kınalar yakarlar Çocuğuna, atasına ayırmadan bakarlar Değerlidir misafiri, elüstünde tutarlar Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını Ağıtlar yakar ölüsünün arkasından Şüphe etmez Allahının yazgısından Ne ölümden korkar ne mezara yatmasından Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını.