Dayak

Kaderi gibidir aynı iki gözü Doğduğunda bembeyazdı kararmış Tokatından daha acı koyar sözü Koca dediğin neye de yararmış Böyle mi olmalıydı her şey Ne de çok sevmişti kocasını İyi de gitmişti aslında epey Şimdi içine atıyor artık acısını Eskiden hiç olmazsa her gün içmezdi Arada içer, gülerdi yüzüne İşsiz kaldı sen işsizsin demedi Sadece içme diye söylerdi yüzüne Önce kabalaştı aşkım demez oldu Sonra vurmaya başladı yavaştan Şişelerin sonu gelmez oldu Kim kurtarır ailesini bu yamaçtan Şimdi yumruklar o kadar ağırlaştı ki Bütün hırsını döküyor vurduğunda Dur da yetmiyor, öyle sağırlaştı ki Yorulduğu için bırakıyor durduğunda Dayakla doyuyor karnı bu aralar Yemekler de artık doyurucu değil Vakit bulamıyor vücudundaki yaralar İyileşecek dar vakit koruyucu değil.