Mumun Gölgesi

Karanlık bir odanın ortasında Bir mum titrek titrek yanıp eriyen Hem kısa ömrünün derin yasında Hem de benim için içini yiyen Gölgeleri bile belli belirsiz Kaybolacaklarının bilincinde Yokolacaklar bıçaksız zehirsiz İnsan gibiler, yaşam sevincinde Mum titredikçe gölgeler de titrer Hürmet midir korku mu bilmem neden Kımıldasa tüm oda gelir gider Hareketsiz ben ve duvarlar birden Yavaştan gölgeler yenik düşüyor Gecenin derin karanlıklarına Mum kaybetmiş ateşini üşüyor Düşmüş ölümün soğuk kucaklarına Yenilip yokolmak kaderi mumun Boş vermiş zaten son ışığa kadar Gölgeler siz gözlerinizi yumun Sizin kaderinizi mumlar yazar.