Çapraşık!

Sokrates, düştü kafama, Saksıdan oylumlu ama... Duraksadım, Hantal bir yükün altından Kalkmışçasına silkelendim ilkin... Etik demli Fikriyat nemli Akıl kol geziyor! “Sorgulanmayan hayat Yaşanmaya değmez” dedi Koşulladı geleceğimi! Tek kelime yazmadı Son nefesine kadar da Asla susmadı, ama hiç, Yalınayak Sokrates “Sen hiç düşünmüyorsun, değil mi?” Ardınca yaşandığa doğru Bulduğum yerdeyim şimdi! Kat ettiğim yola Çevirdim yüzümü... Neleri yaşanmışlığa kilitlemişim Kurcaladım belleğimi... Gözler demli Gönül nemli Hüzün el geziyor! Zaman tünelinin Yaşanmışlıklar düğmesine İlişiverdi yüreğim... “Sorgulanmayan hayat Yaşanmaya değmez.” Etik demli Fikriyat belli Akıl el geziyor! Sokrates esin koydu aklıma; Deyecek sözüm olmalı şimdi; “Yaşadığına anlam kat... Yaşadığına anlam... Yaşadığına!. Gözler nemli Gönül demli Hüzün kol geziyor... “Düşünüyorsun, Şimdi!”