Erciyes

Sana geleceğim yine, açmışsın bana bağrını, İçimde bir ukdeydi, endâmın, boyun Erciyes ! Görürsem bir gam yemem, taşını toprağını, Sinan’dan bilirim, asildir soyun Erciyes ! Bu beşincisi, sen çagirirsan biz geliriz, Hem de onbinleri, yüz-ikiyüzbin ederiz, Canimiz sagoldukça misafirlerdeniz, Mest ediyor bizi, rüzgârin, suyun Erciyes ! Anlatalim, bilmeyenler ögrensin nedir bu ? Haktir, hem törede, hem de Islâm’da vardır bu, Turan için bir mânâ, gönüllere bağdır bu, Bozulmasın töremiz, sen de övün Erciyes ! Dört yıl kucakladın bizleri, bağrına bastın, Bazı yıl güneşle yaktın, yağmurla ıslattın, Türk’e sen her zaman zirve, her zaman vuslattın, Başka istemem, değişmesin huyun Erciyes ! Durmasın,vurulsun davullar, dövülsün kösler, Ayrılık yakışmaz bizlere, barışsın küsler, Denmiş ; “Mü’min imanını ibadetle süsler” Şâhidimiz sensin, yüksektir boyun Erciyes ! Görününce uzaktan haşmetlice Başbugum, Ve kükreyince Bozkurtlar, yürüyünce tugum, Zafer ! Zafer ! Zaferdir tek konuştugum, Ibadettir yigide açmak koyun Erciyes ! Böyle şölenler, tarih ve gelecek demektir, Diz vurmak ve el öpmek, bir güzel gelenektir, Başbugumu agirlamak en büyük şereftir, Niyâzim...Bitmesin kurultay toyun Erciyes !