Adsız

Gitmeliyim sanırım Özlemin kalbimi sıkıştırsa da gitmeliyim Yanıma aldığım yegane dostum yalnızlığım Yürüyorum sokaklar bomboş, caddeler soğuk Ve ben gidiyorum Elimde bavulum yüreğimde hazin bir aşk Söylemeliyim sürgün hayatı yaşıyorum Ne zaman bitecek bu sancılarım Gel dindir bu sancılarımı Merhem ol yüreğime Hem kanat kalbimin sol yanını Hem de bir çırpıda vur git yüreğimden Her gece sabahı beklemek Ve sensiz bir sabaha uyanmak Bende kaldı sadece İstanbul İkinci dostum oldu yalnızlığıma eş Gelmeliyim yanına Bekle beni iple çekiyorum seni Bekle beni suçüstü yapmayayım yalnızlığına Bekle, ahşap evde bekle Yüreğinde sımsıcak sevgin, ağzından dökülen dualarınla bekle Geleceğim en yakın zamanda oradayım Bitiriyorum sürgün hayatımı Mektuplarımı yakıyorum sensizliğime inat Bırak geleyim yanına Yarana merhem olmaya geleyim Geleceğim elbet bir gün seni sana getireceğim İsmini sorarlarsa söyleme Adını adıma mıh gibi çaktım Seni ben gönlüme yazdım Geleceğim elbet bir gün seninle sana geleceğim