Orhangazi

Bir Orhangazi bilirim göl kısında, İçinden bakınca dört duvar ortasında, Ama her yöne açılır aslında, Bursa-İstanbul yolunun bir noktasında... Gözleyen dağlar var dört bir yanında, O da gönlümün garip bir boşluğunda... Eskiden Pazarköy derlermiş adına, Gelişmiş, büyümüş ve güzelleşmiş zamanla, Her köşesinde bir ağaç amla damla, Bir şiir gibidir Orhangazi anlayana... Parıl parıl parlayan göl gün ışığında, Yeri gönlümün garip bir boşlugunda... Toydum, çocuktum daha buraya geleli, Çok anılar yaşadım acı ve tatlı, Nice insanlar gördüm bir garip bahtlı, Orhangazi açtı benim kapalı gözlerimi... Bindiğim yolu belli olmayan bir gemi, Orhangazi açtı benim açılmamış gözlerimi... Kopmuşuz yuvadan gidiyoruz meçhule, Dolanıyoruz, kapılmışız beyhude bir yele, Ayrılık vakti geldi Ey Orhangazi..! Bakalım varacagız nereye, hangi emele..