Ben Şairim

Ben şairim. Beşik kertmesiyim yalnızlığımla. Nefesim hasret kokar. Ben şairim. Aşkı öğrenmedim yarin kucağında. Çifte kavrulmuştur yüreğim, aşk ocağında. Gözyaşlarım bölüşür yüreğimi, ve beynimi kelimeler. Pencereler gözlerim gibi puslu. Sağlam sandığım kalbimde bir korku. Bilmiyorum cesurmuyum korkakmı. Ya da zekimiyim aptalmı. Hiçbir şeye sahip değilken her şeyi kaybetmeinin korkusu. Ve havada hala teninin kokusu. Ellerimde tütün, Kalbimde zifir. İçtiğim sigarada yatıştırmıyor artık sinir uçlarımı. Hayatın kendisi unutturuyor hayatı. Zaman dediğin ömür törpüsü. Ve ben şairim Kelimelerledir gülmemde ağlamamda. Sen gittiğinden beri, şafağı tutarım perçeminden, sevişirim mor duvaklı dağlarla. Beynimde bir sancı, bıçak saplanmış gibi. Ah bulamadığım cümle, seni bir bulsam yari bulmuş gibi sevineceğim, Ve o an, yazdığım bütün şiirleri beynimden sileceğim. Her köşe başında yok olan umut. Fotoğrafların söndürmüyor, körüklüyor hasretimi. Sen gittiğnden beri güzel kadın. Ben kelimelere sığındım. Merhametli olmasa da her biri. Ve ben şairim, Beşik kertmesiyim yalnızlığımla, Nefesim hasret kokar. Ve ben şairim, aşkı öğrenmedim yarin kucağında. Çifte kavrulmuştur yüreğim, aşk ocağında. (Tehlikeli Şiirler kitabımdan)