Ölümü Ağzından Öpüyorum

ölümü tam ağzından öpüyor dönüp bir memeden baldıran süzüyorum kuşlar yalnız yürümeyi balıklar şıçramayı biliyor yollar geniştir izdihama gerek yok herkesi cennete çıkarır Ay bedir cömerttir Güneş'e benzemez anneleri anımsatır gece ve kadın rahimdirler herkese sükunet ruhlar dinlenmiştir bu düşen hangi parçamdı bu gün hangi kalem düştü yüzüğümde neden zehir yok çünkü ben ölümü tam ağzından öpmeye dönüp bir memeden alıştım bir kez baldırdan emmeye kapıların hepsi ardına kadar dayalı çıkın çıkın herkese sayısız kapı herkese bir çıkış yolu endişiye mahal yok kolaylanan kurtuluştur ölümü tam ağzından öpüyor dönüp bir memeden baldıran süzüyorum dönüp bir memeden baldıran süzüyor ateş ve kan devşiriyorum /neden başarıyorlar niçin başarabiliyorlar/ benden gül topluyorlar dağlar kekik kokar çam diye bir ağaç vardır orda gök solmaz mavidir ilerde deniz olabilir lacivert hey size söylüyorum ister dağlardan edinin cennetinizi ister atlayın /yakında/ bulun denizinizi endişelenmeyin söz veriyorum yetmezse eğer saadetleriniz umduğumuza nail olacak mutlaka öeceksiniz ben burdayım bir memeden baldıran emiyor ölümü habire ağzından öpüyor yalnızca öpüyorum