Bir çiçek açardı asırlar boyu Kafkasya'ya onur, şeref verirdi İnsanı pek aziz, gönlü billurdan Onlar ki Türklerin özbe öz soyu…
Anlatması zor bişeymişim gibi geliyor kendimi. Ne kadar anlatsam da mutlaka bir şey eksik kalacak. Çünkü kasetlerin modasının geçmesi gibi ruhumun hislerinin sık sık hevesi solacak. Bir bakarsın yaz gibi,bir bakmışsın kış. Bundan ne anladıysanız ben oyum işte. Bir şeyler yaşamak değil niyetim. Rüzgarda savrulan yaprak gibiyim. Kendimi bıraktım rüzgara. Ne tarafa yönlendirirse orda gibiyim. Birden önemser,aniden vaz geçerim. Ha anladınız umrumda değil kaprisler. Benim kaprisimi de başkası çekmesin. Herkesin kişiliğini yaşadığı ve kendi gibi olduğu bir dünyada Allahtan başka daha ne isterim Omzumda asılı hayatın yükü Sallarım sallarım bir yana düşmez Herkese malumdur özel hayatım Seni alakadar eder bir bana düşmez Murat Karal derler adıma benim Hep bir amacım var,onla yaşarım Hayat çelme takar,yine doğrulur Bir şey yokmuş gibi yine koşarım
Murat Karal şiirleri
Ahıska, ulu yurt, Türk'ün öz bağı Esaret günlerin gönlüme elem Bir acı ki sanki ateşten dağı Gerçekler vicdansız, sanki kör alem…
Ne farkeder neyim, oyum,buyum ben Ben Türklüğe sevdalıyım kardeşim Bir Selenga, bir de Çoruhtur huyum Ben Türklüğe sevdalıyım kardeşim…
Çarpışsın fikirler, insanlar dursun İnsanlar ölmekle, fikirler ölmez En büyük narayı dostluk savursun Vatanı bölenler zannetme ölmez…
Bu gün benim doğum günüm Güneş başka doğar bu gün İnsanlar kutlarlar beni Bir sevgimiz olur ortak…
Coşkun Çoruh gurbette ne bulursun Bir kız gibi ele gelin olursun Yüreğimden hep taşıyıp özümü Gürcistan'a gider batıp ölürsün…
Böl, parçala, yok et dedi emreyledi emperyal Nerde kanı bozuk varsa, emir eyledi derhal Tuttular köşe bucağı, söndürdüler ocağı Çok sevdiler o kucağı, içimizdeki bir halk…
Sana düşkünüm seninle varım, Sensiz her günü boşa yaşarım, Güzelim, çiçeğim, sen pembe gülüm Sensiz bir anım olsa şaşarım