Ben Gülüm

Ben gülüm, Senin bildiğin erkelerden değilim. Şiir yazarım sevdalarıma buğulu sabahlarda, Uçurtmalar uçururum deli mavi göklere, Sevgiden bıkmam öyle bir baharda, Atmam düşlerimi bir kalemde Kafdağı ardına, Kırmam yüreğini olura olmaza, Bu yaz kısmet değilmiş yine vuslat, Kısmetse bir dahaki yaza… Ben gülüm, Ben senin okuduğun kitapların, Hayal kahramanlarına hiç benzemem, Sevdiğimin asla hakkını yemem. Kirletmem aşkımı kıskançlık denen zehirle, Silmeyeceksem gözyaşlarını ellerimle, Bakmam o gözlere bir kere bile, Yıldızları şahit etmem yalan sevişmelere, Göklerde yaşarım yalnız bir martı gibi de, İnmem yerlere… Ben gülüm, ben, Benzersiz severim, deli dolu tutkuyla, Ama adam olmam ben haklısın bu huyla… Ya koyarım yüreğini minik avuçlarına, Ya söker atarım yerinden vermem kimselere. Pembe düşler değil, mavi gülüşler süsler hayatımı, Söylesene be kadın, başka sorun kaldı mı… Ben gülüm, Hazırım yargısız infazına, Hazırım karasızlığının arasında sıkışmış, Hiç benle olamayacağın yarına, Hazırım hasret kurşunlarını sırala alnıma tek-tek, Hadi sen de vur, zaten vurmuş felek