Sevgili Yalnızlığım

Gecenin geç bir saati, Zilim çalıyor uzun uzun, Fırlayıp kapının deliğinden bakıyorum, Yalnızlığım bu gelen Üşümüş bensizlikten, En eski arkadaşım o beni Düşünmeden kapımı açıyorum... Paylaşamamış kendini kimseyle, Benden başka. Çıplak ayaklarıyla koşmuş Şehrin ıslak arnavut kaldırımlarında, Karanlık sokaklardan geçmiş Yolda yakalanmamak için aşka... Bu yüzden nefes nefese kalmış, Bensizlikten bunalmış Soluğu yanımda almış... Aynı yatağa uzandık sabaha dek, Neredeyse takati bitecek. Başını omuzuma koymuş, Ağladııı,ağlayacak... Ammaan haa...sakın haaa, Yalnızlığın Anlamı kalmayacak...