Acabalara...

yitik bir ülkenin son şarkısıdır çalınan bir marşa dönüşür gidişine adanan tüm sözler kelimeler anlamını yitirir göndere çekilen yalnızlığıdır öykülerimin rüzgarla savrulurken tutar ya bedeni ipler yaralanır gidemeyişine gökyüzü sımsıkı sarar seni direkler ve halatlar kalıverirsin orada gecelere katılarak kimi zaman üşüyerek kimi zaman ıslanarak kaybolan gidişlere dair ya herşey sen yine de sımsıkı sarılan iplerden ve direklerden kurtul gittiğin adreslerde seni bekleyenler olduğunu göreceksin... bir İstanbul/Hasret şarkısıdır çalınır denizden bir rüzgar gelir ve sen dalga dalga sahiller vurursun...