Kıyamet

Biliyorum birazdan gün batımından Yıldızlar ve yıldırımlarla gelecek sesi Az sonra, evet az sonra Karanlıkta savrulmuş milyonlarca çıplak beden Ve göğe açılmış milyonlarca kollar Korku ve huşu ile tapınacaklar ona O mahşeri meydanda az sonra Karanlık ve çığlık..! Sırılsıklam ve üşümüş bedenlerde iki renk, İki boyut... Korku salan iki ejderha gibi Gelip yerleşecek yüreklere Ve dolular yağacak ayva büyüklüğünde Ardından göktaşları... Korkunç sesler çıkacak her ağızdan Şimşek ışıklarında o güzelim evlerinin Yıkılıp darmadağın olduğunu görecek insanoğlu Gökyüzü projektörleriyle gözler kör Ve aniden nedeni belirsiz kramplarla Kıpırdamaz el ayak aptallaşmış ve üşümüş Milyonlarca çıplak beden milyonlarca ağızdan Ağlayacak hüngür hüngür Hıçkırık sesleri ve yanan evlerin çıtırtılarıyla boğulacak kulaklar Biliyorum birazdan doğan günle birlikte Her zaman nasıl olmuşsa işte yine öyle Bu müstahkem mevkide acı ve çığlıklar içinde Çırılçıplak bir kadın çırılçıplak bir çocuk doğuracak