Hasret ve Vedâ: Şâdiye ve Sedâ
M Mustafa Alan
0
Altın Yaprak
Habersiz sararken yüreği üryanı aksisedâ
Yok akılda, tozları taze bir fotoğraf karesi
Visali ufukta olmayan, ölümden sonsuz vedâ
Ve hayallerin bir mevsimde akıl almaz firesi
Çoğalır sine kemiren hasret, yoklar dermansızı
Doruklara doğru sürer kalbi hep en aşağı diye
Beklemeyle geçer ömürler daima zamansızı
Kâr sayılır bin gam içinden gelen tek bir şâdiye.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş