Dostluk Gülü

Bulutun omzunda titriyor gül misal mehtab. Hasret gözler biçare ağlıyor ağır Az ötede dostluklardan aşklardan bir serab Ki kavgaya kör, nefrete sağır. Dostluk yudumu altın, özge bir şarab Küpü gönül, üzümü salkım salkım kahir İçmeyenler günahkâr, içene sebildir sevab Ondan gayrisi agu ondan gayrisi zehir İlk kelamı sevmek, yazıldı kitab Âdemden evvel dünyayla bir Her sayfasında sev dedi sevgili Rab Cennetine anahtar, ne güzel emir Nüshadır o kitaba her bir canlı,her bir kalb Sayfası can ile kandır, harfleri demir Tohumu eziyet, bahçevânı ıstırâb Dostluk gülü ne güzel, can feda denir.