Pamus 3

Bir umut Depremden öte Bir yürek Volkandan öte Bir sevgi Ateşten öte Ayrılık Ölümden öte olanda Kader/de desek adına Bu gönül artık aldırmaz “Sil gözlerini Pamus Bu yağmur toprak kaldırmaz” Dualarım ıslandı yine Hayallerim üşüdü Sesime Yağmurlar yağmış gibi Yüreğim Tipide kalmış gibi Düşen her bir damla söndürür beni Baharsız her mevsim öldürür beni Yaralı kaldıkça serüvenciler Ne doktor gelir kurtarmaya Ne de bir melek can almaya Sabretmek ilaçtır bazen Bazen de beklemek zamanı Limanında sonsuzluğun Hayırsız her sebep söndürür beni Sebepsiz her “Hayır!.” Öldürür beni Dar geliyor sözcükler yüreğime Zor geliyor tavusların gerçeği Bilir ki kırıktır kanadı Yine de vazgeçmez gökyüzü sevdasından Dener her defasında uçabilmeyi Gömülüverdikçe topraklara Kanayan her kanat söndürür beni Yıkılan her umut öldürür beni