Martıyı Kim Öldürttü?

bir büyü gibi örtüyor üstünü dünyamın, kederiyle sevinç nidaları acı dolu haykırışlarla bir sessizliğinde buzlu camın ardından yaşanan hayatları temize çekiyor diğerlerini sustururken; kar konuşuyor, kendi diliyle beylik sevdasını çekip belinden, intihar ediyor bir martı bembeyaz tualine küfreden kızıl bir darbe yaşamının "sen ki el değmemiş masumiyetim, en arı tutkum, hayallere adanmış ömrümün tutankamon mezarı" "yıllarca iki kişilik yalnızlıklar biriktirdin en güvendiğin dostun şimdi kanat çırpıyor sonsuzluğa sense sadece yasını tutuyorsun kimsesiz hasretlerinin: anlat ey zaman, merhumu nasıl bilirdin?" en büyük okyanuslar bile terkediyor insanı ufukta "incinecek çocuklar kalmadı, diyorum bu kıyıda" "geçtiğim her ölüm bir parça sarıya çalıyor tavşan ne kadar kaçabilir ki tilkiden, yolun sonu uçurumsa?"