Sancılar Kime Kaldı?

Artık hiç bilmiyorum Ne zaman bahar açacak merak etmiyorum Ruhumun darlığında boğulmak üzere umut arıyorum Kalbim çok yorgun Zihnim bir karmaşanın içinde solgun, Hazan yaprakları kanadı kırılan kuşun çığlıkları ne acı Oysaki derdim yaşamaktı Anlamak adına hayatı tanımak haktı, İnsan kimliğinde, müsvette olmak fevkalade ızdırapdı Sancılar kime kaldı Husumet kimi suhuletli yaptı Kin ve hınç her geçen güm pik yaparak erdemi solladı Arz her zaman kime lazımdı, Bahşedilmişlik bu kadar mı hazin afaktı, Adamlık, varlığın kadrinde soluk alan bir zavallı farktı Kim kimi aldattı, Hak ve batıl insan için vardı, Rekabet hak olan bir sünnetullahtı ama hiç anlaşılmadı Ağlayan hep ağladı, Ötelerden itibaren adanmış soluklardı, Masumluk zaten, hak olan bir korumanın altında acıydı Tevhidi haykırışlar, Aşkı sabırlar, meşk içinde dostluklar, Sanki mazi sayfalarında bahsi mevzuu edilen sancılardı Varlığım heba oldu, Mütemadiyen aldanmışlığın kadrinde boğuldu, Kim kime neyi anlattı, hukuk adına ne kaldı bir dramdı Ben haykıramıyorsam, Bizzat haklılığımı savunamıyorsan, Adliye kapılarında daha ziyade mağdur oluyorsam ne acı, İşte o vakit bir yılgınlık, Sökün ediyor halime, kalbimi kuşatıyor, Hakka sığınmak ama bilinçsizliğimle ziyadesiyle daraltıyor Heveslerimde ki dikkatim, Zevklerimde ki ilk sırada ehemmiyet verdiğim, Duyarlılığım beni aciz bırakıyor, soluğum mecalsiz kalıyor