Kanayan Yaram
M
0
Altın Yaprak
Bir cerehât mîsâli, fışkırıyor deştikçe
Her vuruşta neşteri; azar, kanayan yaram
Anılardan süzülüp, kan damlası düştükçe;
Yüreğimin özüne, sızar kanayan yaram...
İnler, duydukça gökler; feryâd-u figânımı
Kızıllaşan kirpiğim, gösterir hicrânımı
Tellerine nakşedip, resmeder her ânımı
Esrârlı pıhtıları, bozar kanayan yaram...
Sonra eğilir başım, sessiz boynum bükülür
Ciğerlerimden kopup, parça parça sökülür
Buğulu gözlerimden, kalemime dökülür
Rûhumun Kitabı'na, yazar kanayan yaram...
Münih ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş