Şiir-Şair

Şiir denilen terim, îcâd olmuş bir vakit İlhâm adlı meleke, buna sermâye, nakit Sözler birer bilmece, mânâlar sened, akit... Şâirin mârifeti, mısrâları dizdirmek... Sırlar, evet o sırlar; gizli hazînesinde Ne fırtınalar kopar, muhteşem sînesinde Görünülenden öte, görür âinesinde... Erbâbının işidir, bu tılsımı çözdürmek... Varılmaz uç noktalar, âniden olur yakın Emir alan duygular, topluca eder akın Önüne de geçilmez, dinlemez aman, sakın... Bilenin vazîfesi, bilmeyene sezdirmek... Öyle bir heyecân ki, vecdi nefesler keser Yedi İklim birleşse, itirâz yeli eser Dışta gülüş bahâne, iç bünyesinde küser... Maksâdı tebessümde, kemân kaşı büzdürmek Lodos Rüzgârları'yla, akıl karaya vurur Çıkıp azgın dalganın, nasıl önünde durur? Beklenmedik ateşle, muazzam deryâ kurur... İşte o an gemiyi, tek katrede yüzdürmek...