Ne Zaman Üşüse Ellerim..

M Mustafa Hebip
0 Altın Yaprak
Ne zaman üşüse ellerim Kar yorgunu akşamlarda. Avucuna emanet bıraktığım soluğumu hatırlarım... Sen üşümezsin... Üşümez ellerin... Bense donarım... Son nefesimi bıraktım avucuna üşüdü diye ellerin o gece... Hatırlamazsın... Yaptıklarının hesabını soracabilecek kadar az sevmedim ben seni! Gittiğinde "yine gel" diyecek kadar az sevmedim! Hatanı affedecek kadar da... Gittin... Kal demezdim asla... Kalsan... Git demezdim sana... Üşüyor ellerim şimdi... Nefesim yetmiyor ötesini anlatmaya... Ne zaman nefessiz kalsam insanlar arasında Avucuna emanet bıraktığım soluğumu hatırlarım. Sen üşümezsin... Üşümez ellerin... Bense donarım...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.