25'inci Saatlerim

25'İnci Saatlerim Her gecenin, hazin bakışında sakladım kendimi Bir tutam çiçekti, ellerimde yok olup kuruyan… Oysa kolay olur unuturum sanmıştım sevmeyi, Sandım ki hissiyatım olurdu, ardımda kalıp vurulan… Peki, neden düşünüyorum hâlâ yirmi beş saat seni? Ve neden sensizliğime yanıp da, kızıyorum geceye? Bu saatten sonra, yabancı sevdalar kandırabilir mi beni? Beni varlığından başka hangi şey, sevk edebilir gülmeye? Artık insafsız saatlerin bende hiçbir anlamı kalmıyordu, Kala kalıyordu karşımda, hüsran dolu yenik bakışlarım Yüreğimde zaman, ellerimden kopuşunda öylece durdu Yalnız kendimi avutuşlarımla, sarılı kaldı yaralarım… Meğer sıcaklığınla akarmış, damarımdaki kan kurudu Seni düşünmek, en güzel anımda iki yanımda kol kanat Bakışlarını yitirdiğim an kırıldılar, gözlerimde ise umudu Yetmezdin günüme, geceme aklımdaydın yirmi beş saat.