Görüyorsun Nasıl Sevdiğimi

Görüyorsun ya derin yaralarımı saklayabiliyorum, Vermiyorum, vermek istemiyorum kimseye onları. Neden mi dersin bu suskunluk, bu derin sessizlik Ayrılık vakitlerinin her çaldığında kapıları, Çünkü değmemeliydi yaralarım masum yarınlarına Görüyorsun ya benim küçük meleğim! Değmiyormuş mutlu olmak için, çekilen bunca cefaya Ve ne kadar kolaydı değil mi kaçmak? Neden, ne için savaştığının anlamını bilmediğinde Ama görüyorsun ya sevdiceğim, sevmeyi bildiğim İnsan başa saramıyor zamanı, sessizce çekip gittiğinde Görüyorsun ya gülüşüne ömrümü feda eylediğim Görüyorsun nasıl sevdiğimi ve nasıl bittiğimi, Sevdamız kadar apaçıktı gözlerinin önünde eridiğim. Bilirdin, seninle bir ömrü nasıl düşlerime dilediğimi, En güzel sabahlara uyanmak nedir ben sende bildim Görüyorsun ya mutlu bir yüz için yalnızlığı sevdiğimi, En güzel yarınları düşlemeyi, senin gözlerinde sevdim. Görüyorsun nasıl özlediğimi ve nasıl seni sevdiğimi, Peki, şimdi bunları bile bile gidebilecek misin benden? Gidecek misin, gidebilecek misin bırakıp ellerimi? Her ne zaman mutlu bir tebessüm düştüyse yüzünden, Alıp götürürdü ve o gülüş unuttururdu, şu hüzünlerimi. Belki şimdi yalnızlık düşecek, erişecek her yanıma, Belki kahreden bir usulca sessizlik, saracak beni Yine de sessizliğimi uzatacağım kırık kollarıma, Sen değilsin, ben değilim, bu yok oluşların nedeni. Sevmek yeterliydi,hani sevmek yeterdi mutlu olmaya? Bir uzun yola düşüyor şimdi geçmişin taze izleri, Görüyorsun ya saklayabiliyorum artık gözyaşlarımı, Vermiyorum, veremiyorum onları şu ıslak kaldırımlara. Neden mi dersin bu kendimi yalnızlığa kaptırışım? Sevdiceğim, sevmeyi bildiğim! Hazır mısın bu kez ayrılığa?