Beşike Hadisesi İçin

Çıkıyor gönüllere istimdadı, sâmiamda vatanın feryâdı. Çıkıyor gönüllere istimdadı, yaralı bir ananın evlâdı. Etmesin mi anaya imdadı? Rumeli can veriyor yok mu ilaç ? Edelim sıhhatini istimzaç; etmeyelim kimseyi izaç. Zırhlılar her yeri tehdit ediyor. Makedonya bunu tes'it ediyor. İnkırazı bize teyit ediyor. Yemenin purişi malumu cihan. Ne için eyledi millet isyân ? Zulme ister mi bu yoldan burhan ? Turuşkalar bile aldı meydan. Hani kânun-u adaâlet nerede ? Mülk-ü millette himâye saadet nerede ? Haricen mülk-ü himaye nerede ? Bizde evvelki şecaat nerede ? Gelse Ertuğrul şöhret-i pervas, eder elbette tahayyür ibraz. Vatanın feyzine kâdir olamaz; yeniden fethine verseydi cevâz... Yıldırım görse şu ahvâlimizi ateş kahrı yakar hâlimizi. Affeder mi bizim efâlimizi ? Mahv eder cumle-i emsâlimizi. Ey büyük Fâtih'i İstanbul'un... Bu revş olmadı mı makbulün ? Sây ile toplanılan mahsulün, Berhava oldu fakat meçhulün... Yazık oldu vatana âh yazık... Her ağızdan çıkıyor : Eyvâh yazık !.. Acısın bizlere, âh yazık ! (Sinop, 25 Kânunu Evvel 1905)