Hasret Geceleri

Hasret geceleri gömülmüş karanlığa Yıldızlara dargın yorganına sarılır Ay Yine öyle eski haliyle Dudakları kırmızı Dökülür nameler buğday başaklarından Balıklar mendil tutar göz yaşlarına Ağaçlar boy verir meyve verir inada Bir de hasret türkülerini çalar radyolar Penceremi özler Bekler sarı güller Yollar düz yollar kıvrımlı Gündüz çiğnendiğinin yorgunluğunu atar Uzanır alabildiğince Hasret geceleri Hasret geceleri Sessiz kimsesiz yorgun Yürekleri çekingen Duymaz ıssız yatağında uzanan Irmağın sakinliğini Gözler kapalı gök kapalı Yer siyah Karanlık serin Hasret geceleri