Olmamalıydı

M Mustafa Küçüktepe
0 Altın Yaprak
genç kızlar gelinlikler giymeli ölüler bayrak yarışına katılmalı annem tebessüm etmeliydi dünkü ağladığı kadar yollar kabul etmemeliydi kirlerimi denizler dalgalanmamalıydı dumanlar ağlatmamalıydı semaları şimşek aydınlatmamalıydı rüyalarımı tren uykumu bölmemeli insanlar günleri ağlatmamalıydı ve tarih bunları yazmamalıydı genç kızlar gelinlikler giymeli ölüler bayrak yarışına katılmalı annem tebessüm etmeliydi dünkü ağladığı kadar babam her şeye üzülmemeliydi güller zambak olmamalıydı gündüzler bayrak taşımamalıydı yıldızlar dururken putları parçalayan elleriyle insanlar uyumamalıydı kalplerimizi mahyalar misali aydınlatmalıydık sloganları gökyüzüne yazmalıydık şu temmuz sıcağı kavurmamalıydı ekinlerini sessiz çiftçinin atlar yokuşa sürülmemeli terletilmemeliydi boşu boşuna beyaz gemi limanda demirliyken uykum rıhtımda zincirlenmemeliydi şafak sökmeden karanfiller açmadan kızlar odama gelmemeliydi göğüsler düşmanca açılmamalı göz yaşları toprağı eritmemeliydi dumanlar gökleri sarmışken silah sesleri duyulmamalıydı stadyumlarda Itrî temmuzu bestelememeliydi insanlar tekbir getirirken ya da ..... olmamalıydı olmaması gerekenler ölmemeliydi insanlar fikirler zihinler yaşamalı yaşamalıydı haykırmalı haykırmalıydı şunu anlamalıydı anlaması gerekenler fikirler sloganlara değil beyinlere yazılmalıydı kalplere kazamadığımız sloganları putlara yazdık yazmamalıydık bunu asla yapmamalıydık labirentlere niye girecektik ki ırmağa giden virajlı yol dururken niye düşünecekti ki insanlar kalpleri henüz atarken hayalleri uçsuz bucaksız okyanusta yüzen mavi gemiye bağlanmışken genç kızların saçları gözleri çileden çıkarmamalıydı yasak kitap okumamalı şiir yazmamalıydık at koşturmamalı yarışlara katılmamalı kelime dalgalarında yüzmemeli kaptanlık yapmamalıydık beyaz kağıda isli sözler yazıldıysa yazılmamalıydı tarih kaydetmemeliydi yasak kitaplar okuduğumuzu şiirler yazdığımızı yazdırdığımızı sevmemeliydi kalpler sevmek uğruna ölmek varken / yaşamak sisli dumanlı göğün altında yaşamak ışıksız beyaz bir çadırda karalık bir gecede dalgalarla boğuşmak varken bir ırmakta boğulmak varken toprak her günahla kabul ederken inadına yaşamak / ve bir soru niye niye olmaması gerekirken olanlar dün ve bugün tarihe sövmek suçtur kitabımızda hayır asla sövmemeliydik tarih aleyhimize yazılmamalıydı ve biz tarihi sevmeliydik yani bize düşeni yapmalı olmayanlardan kaçınmalıydık ve soru sormadan yaşamalıydık

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.