Kördüğüm Anılar

bir vaveylanın ortasında voltalanıyor med cezirlerim. siyah yanım karanlık ve zindan öte yandan mavi hislerim el uzatıyor gökyüzüne ha tuttu ha tutar gibi ufukta hayallerim sıra sıra asılı kaybettim sevgilerden düne ait fasılı hayatım roman gibi kitaplarda basılı her sayfada bir parça kördüğüm anılarım hüzün kaselerine doldurduğum yekpare ümitlerim, küçük bir zelzelede dökülüyor ortalık yere sere serpe. uğraşıyorum beyhudelerce belki birkaçını bulup tazelerim kör talihimi.. sessizce ağladığım geceler derbederken seherler uyanıpta tan yerini öperken güzellikler maziden atiyi seyrederken yalnız rüyalarımda gördüğüm anılarım. bir limana sığınan düşlerim güneşin batışını izlerken rıhtımında şehir izbelerinden yükselen bir şarkıyı mırıldanıyordu kendince. "anılar,anılar beni bu gece ağlattılar" hep masum tavırları takınan çocuk yanı beyine hucüm eden en kızgın deli kanı resmederken tualler dünya denen mekanı nakış nakış ömrüme ördüğüm anılarım dünden bugüne bugünden yarına ağıt yaktığım andır dizelerim.......