Ayraç
M Mustafa Nazif
0
Altın Yaprak
birikmiş hüzünlerim var; yeni
cami avlusuna konmuş güvercinler
var diyorum. içime kazınmış;
yüzümden uzak nefretlerim; bir
kuş kanadı takıp omzuna / hiç
bilmediği diyarlara değil / bildiği
ve muktedir olabildiğince uzaklara
kanat çırpan; sefîl...
böyledir bir nefretin kazınmış tortusu.
ele bulaşmış is gibi tıpkı
/ lâkin;
bir yıkamayla geçmez sancısı.
bir yağmurdan arda kalan çamur
'gibi'
-dir aşk.
yani; elime yüzüme / ve
bilakis kalemimin mürekkebine karışan
kokusu gibidir tepetaklak zindan!...
hüzünlerim var;
/ birikmiş ve yeni.
ayraçlarını çekiyorum hayatın,
okundukça yaşanan yanlarından.
tadı; dudaklardan gitmeyen
/ bir acılıkta,
yaşamaktır en mâi'sinden.
sayfalarını çeviriyorum hayatın bir bir:
birkaç ayraç elimde takılıp kalan.
"elde var hüzün" usta:
ayrılık girince araya hicrana düştük doğru.
kurumuş yapraklar gibi savrulup;
bilinmedik diyarlarda bulduk kendimizi.
ve bilakis;
hayattır zamanda iz bırakan
nefretin kazınmış tortusu gibi,
avcuma yapışıp kalan ayraçlar...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş