Ayraç

M Mustafa Nazif
0 Altın Yaprak
birikmiş hüzünlerim var; yeni cami avlusuna konmuş güvercinler var diyorum. içime kazınmış; yüzümden uzak nefretlerim; bir kuş kanadı takıp omzuna / hiç bilmediği diyarlara değil / bildiği ve muktedir olabildiğince uzaklara kanat çırpan; sefîl... böyledir bir nefretin kazınmış tortusu. ele bulaşmış is gibi tıpkı / lâkin; bir yıkamayla geçmez sancısı. bir yağmurdan arda kalan çamur 'gibi' -dir aşk. yani; elime yüzüme / ve bilakis kalemimin mürekkebine karışan kokusu gibidir tepetaklak zindan!... hüzünlerim var; / birikmiş ve yeni. ayraçlarını çekiyorum hayatın, okundukça yaşanan yanlarından. tadı; dudaklardan gitmeyen / bir acılıkta, yaşamaktır en mâi'sinden. sayfalarını çeviriyorum hayatın bir bir: birkaç ayraç elimde takılıp kalan. "elde var hüzün" usta: ayrılık girince araya hicrana düştük doğru. kurumuş yapraklar gibi savrulup; bilinmedik diyarlarda bulduk kendimizi. ve bilakis; hayattır zamanda iz bırakan nefretin kazınmış tortusu gibi, avcuma yapışıp kalan ayraçlar...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.