Anne yalnızlığın içinde Dağa dönük yüzü Yelken indirmiş tüm gemileri Kapamış renkler kepenklerini…
güzeldi nasıl desem durup durup şükürler kılarak ürperirdim aşkımızı yaşadıkça…
Kızlar elleri özgür bir annedir Yoğururken yarını hülyalarında Hayallerine sunulan gül buketidir zaman Ürkek elleriyle titreyen bir ceylandır…
Ellerim kaşlarım gözlerim üstüne Mavi gökyüzüne Bakır tenli akşamlara Züleyhanın gözyaşlarına…
Kirli çıkılarda aydınlık sözler arıyorum Kalbin yongalarında can titreten türküler Yaslandığım kayanın ruhu fısıldasa Sabah cangıla dönecek…
Nisan yağmur kokulu bir kızdır bilirseniz İnsanı yorgun bırakan her ikindi Martıları çağırır denizlerinize…
Suna gözleri çakır bir kızdır Bir süzülüşü vardır çeşme başında Bakarım sabır taşlarını çatlatır Yer yarılsa girsem içine derim…
Yağmur kokulu bir kızdır nisan bilirseniz İnsanı yorgun bırakan her ikindi Martıları çağırır denizlerinize…