Aslında ben sevmiyordum Ben senin beni sevme ihtimaline karşı seviyordum O düşünceyle, o hayalle yaşıyorum aslında bu hayatı…
Ayrılıyorum bu gece bu kahır dolu şehirden, Uzak diyarlara gitmek, senin cefalı sevdandan kurtulmak için, Sensiz geçen kahrolası gecelere bir ışık yakmak, Hasretinden bir kor gibi…
Ben kaldırımların çocuğuyum... Herkes bana ne kadar serseri, ayyaş desin, Ben bu kaldırımların çocuğuyum.…
Bir aşkı andım bu gece Birde seni Karşıma her gece dikilen nur parçası gibi hayalin…
Yıldızlara bakarken senin hayalinle geçirdiğim, Dakikaları anımsadı puslu gözlerim O an hiç bitmesin, vuslat sabahı göstermesindi tek dileğim...…
Yine bir sonbahar sabahıydı, Hazan yağmurları, hazan ağaçları arasında Ortalığa düşmüş seni arıyorum. Bu hicranlı bu matemli sonbahar sabahında…
Bir gemiye binip hasretimi mavi denizle paylaşmak isterdim, Ama bu imkansız, kuru bir hayalden başka bir şey değil Mecnun'un Leyla'sına, Ferhat'ın Şirin'nine kavuşması gibi bir şey…
Gidiyorum bu şehirden... Vuslat sabahı göstermeden gidiyorum... Yolunu, izini bilmediğim çaresizler diyarına gidiyorum…
Issız geceler beni çok iyi bilir. Onlara nice mısralar okumuştum. Onları hikayelerimle dinlendirmiştim. O yüzden ıssız geceler beni çok iyi tanır.…