Gidiyorum Bu Şehirden

Gidiyorum bu şehirden... Vuslat sabahı göstermeden gidiyorum... Yolunu, izini bilmediğim çaresizler diyarına gidiyorum Artık ne yaparsın bilmiyorum. Ağlarmısın, sızlarmısın yoksa dizlerini mi döversin Beklide bu senin için daha iyi olur. Evlada mavili kız evlada Gidiyorum bu şehirden. Artık bensiz izleyeceksin Güneşin doğuşunu, gecenin son yıldızınoda kaybedeşini Bensiz izleyeceksin Artık kimse kulağına sevda şarkıları fısıldamayacak Gecenin sezsizliğinde kimse sana senini duyuramayacak. Beklide beni çok arayacasın Ama ne fayda sen bu mısraları okurken ben çoktan çaresizler diyarına gideceğim. Oradan sana sesimi duyurmam imkansız. Orada kalpler bomboş, diller suskun ve çaresiz. Gözler kilitlenmiş, sadece loş kimsesiz ışıkları görür Seninle gitmeden konuşmayı o kadar isterdim ki Hem de sabaha dek yılmadan usanmadan Ama biliyorsun sana çok kezler söyledim bu imkansız Belki sende çaresizliğe düşüp yanıma gelirsen Belki seni tanıyabilirim. Sen oralarda sıkılırsın, istemem gelmeni oralara Kalbinin bomboş kalmasını, masmavi sözlerinin kilitlenmesini istemem. Ve bu son mısralarım bu koskaca şehirden ayrılırken son sözlerim Ve eminimki sen bu mısları okurken ben çaresizler diyarında; KAYBOLMUŞ OLACAĞIM