Deli İstanbul

Uyanıyorum miskin bir sonbaharında istanbulun Göz kapaklarımda serserilerin yorğunluğu Kuş sesleri yerine tak tak sesleri Havanın ağırlığı bastırıyor üstüme Kalkma kalkma diye Kim bu şehirde küsmüş taşlara Kim lanetler yağdırmamış istanbul'a Kim başını alıp gitmemiş ara sokaklara Yosun kokan kıyılarda kim yürümemiş Uyanıyorum miskin bir sabahında İstanbul'un Göz kapaklarım açılıyor Çocuk sesi çığlık sesine karışıyor Yanıyor içim İçim yanıyor ama... İstanbul Beni çağırıyor Kalkıyorum miskin bir sabahında İstanbul'un Üzerimde geceden kalma Yıldızları seyretmenin sarhoşluğu Aynaya bakıyorum İstanbul yansıyor yüzüm Bir yüzüm sevgi Bir yüzüm hüzün Çıkıyorum güneşli bir gününde İstanbul'un Dışarıda değişmeye gebe havanın kokusu Sokaklarda balık çöp kokusu Leş kokusu namussuzun kokusu Üzerime çöküyor lanetli yüzler Güneşi görmüyorum güneşli bir günde İstanbul nerde Yürüyorum sisli bir gününde İstanbul'un Uzakta siyahın tonları Demir ve beton Sanki İstanbul'un değil Bulutların üstündeyim Bulutların altında Bir koca şehir Bulutların altında Bir koca dünya Sarılıp yatmaktalar sevdalara Sarılıp yatmaktalar umutlara Yürüyorum hafif nemli bir gününde İstanbul'un Havayı kokluyorum Sesizlik Ağlayarak geçen bir kadının yalnızlığını görüyorum Martıların kıyasıya mücadelesini Yapay yeşille kirli denizi Mendil satmaya çalışan Saf bir çocuk yüzünü Ateşli aşıkları Hanımefendilerin köpeklerini Yaşlı çöpçüyü Kağıt helvayı ,deniz otobüsünü Uzaktan havayı koklayan birini görüyorum Kadını görüyorum Yine geliyor yine gidiyor Yine geliyor yine gidiyor Ağlayarak Dönüyorum karmaşık ruh haliyle Karışmış bedenine emeğinin alın teriyle Sağımda solumda insan teniyle Gökyüzü nerde? Toprak nerde? Seni deli İstanbul Dostların nerde? Alıp götürdün bildiğin yere Görüyorum göstermesende Görmek istediklerimi Duyuyorum Kulaklarımı sağır etsende Duymak istediklerimi Seviyorum Sevdirmesende kendini Dönüyorum Sağımda solumda insan teniyle Sen istesende istemesende Bildiğim yere Deli bir gününde İSTANBUL'UN