Üsküdar'da Şubat

adın roman olur okunur gözlerimden birden üsküdarda şubat düşer aklıma çığ koparan çığlıkları gelir martıların sait faik vapurları selamlar iskeleden oturmuş yudumlar çayını orhan veli salacak dizine yatırdığı aşığına yanar senden haber alamadığım gecelerde için için kurur kökünden asi bir çınar artık yürüyemem toroslardan öteye giderim güneydoğunun sokaklarına şanlıurfada sırrımı bilir hayati harrani dualarımı siirtten duyar veysel karani ben hep seni düşünürüm nedensiz diyarbakırdan çıkarım mardin şırnak dilimden acı bir yıldız kayar bedensiz gabar susar ben geçerken cudi susar kasrık boğazında ayaklarım buz keser süphan dağlarında kar güneşe küser ahlattan bulut gelir adilcevazda eser koyağında yağmur sevişir tepelerin bitlis deresini aşarken yolları su basar senden haber alamadığım gecelerde hasretin gelir ilmeğini boynuma asar şimdi tüm mevsimler üsküdarda şubat eldivenler veda atkıların hepsi hüzün kırmızı renkler karanfil beyazlar martı kızkulesi salacak burgazada bir yana varlığın istanbulu sevmemin tek şartı