Yapbozun Kalbi

Mızmızlı bir akşamüstü zühreli bir sema Gözlerimi kapatıp dinlediğim o güzel seda Tanıdık gözler altında oynadığım son piyes Bu seni ararken kaybolduğum tek adres Hep aynı bakışlar hepsi içi süs dolu bir hile Kaçtır sayamadığım canımı yakan bu çile Kaçışı olmayan yüreğimde kafesli nedamet Seni her görüşümde içime dolan saadet Bu söylenmesi gereken tek anlamlı söz ve son nida Yavaş yavaş benliğime hükmeden bu aksiseda Tamamlanmasına birkaç parça kalan mavi hilal Kaderimi bana küstüren bu melek bu soğuk lal Ateşlere atılmak üzere bekleyen yüzsüz asil Seni senden koparmak isteyen sevimli bir rezil ve anlamlı kayboluşlarda benliğime saplanan gümüş tiz Kaybolmadan önce yere serpiştirdiğim birkaç iz Artık bana inanmak istemeyen bir tin Sana son kez elveda dediğim mermer sin Damla damla avucuma dolan gözyaşı ve her başlangıcın sonu olan ayrılık taşı Dilimde hâlâ adın dolanır üzgün üzgün bak birazdan bitecek bu hikaye bu tün Hâlâ bulamadığım tek parça ve elinde kalan son koz ve tamamlanması bir hayat süren kalbi eksik bir yapboz.