Soğuk Mavi Mürekkep

İki kelimelik mürekkebim kalmış. Yanımda başka kalem de yok. Oysa ki aklım karmakarışık. Yazacak o kadar çok şeyim var ki. Sana yazacaklarımı unut. Sevgilim, O kadar dağınık ki bu yaşadıklarım. Sanki bin parçalık bir yap-bozun parçasıyım. Aydınlık bir oda. Güneş önce denize; sonra da pencerelerime vurur. Mavi boşluk çok güzel gözükür gözüme. Ne kadar da özledim kokusunu. Ah bir kaçabilsem şu odadan. Her saniye çalışmaktan bıktığım şu yaşamı terk edebilsem. Önce mavinin yanında bulurum kendimi, Sonra da yanına koşarım. Sıcacık bir rüzgar esip durur. Ama ben gene de üşürüm. Kırılmış olmanın verdiği bir soğukluk hissettiğim. İçten içe üşürüm. Ne kadar sıcak olsa da hava üşürüm. Bir tek gülüşün yeterince sıcak benim için Keşke ulaşmak o kadar imkansız olmasa...