Savaş
M Mustafa Taştemel
0
Altın Yaprak
Kurt şafağına doğdu gün,
Ben ölüyordum, dünya karanlıktı,
Göğsümden hala kan akmaktaydı,
Ve kalbimi parçalayan mermi çekirdekleri,
Alev gibi yakıyordu bedenimi.
Kurtuluş yoktu, savaştaydık,
Hemşehrilerim hala savaşmaktaydı,
Ve birer birer düşüyorlardı yere,
Sonbaharda dökülen yapraklar gibi,
birer birer.
Acı bağırışlar kulaklarımı tırmalıyordu,
Ve toprak kandan çamur olmuştu,
Ayak izleri bir katliamın donuk resimleriydi,
Yüzler kayboluyordu, gözler kayboluyordu.
Gözlerim kararıyor Allahım,
İşitmiyor kulaklarım haykırışları,
Ve gün doğmadangüneş batıyor bedenimde,
Yarimin mektubu göğsümde okunmuyor,
Ölüyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş