Ölüm
M Mustafa Taştemel
0
Altın Yaprak
Ve hayatı bir tutam saman gibi yanıyordu,
Boşluk kısım kısım esir ederken bedenini,
Kahpe, mikrop gibi yayılıyordu düşüncelerine,
Bir tutam saman yanıyordu,
Hayatıydı.
O kadar hızlı çarpmıştıki yalnızlığa,
Gün doğmasını beklemeden,
Gece vakti bir anda istemeden,
Kıydı kendi canına.
Çok zaman oldu o öleli,
Özlüyorum,
Ve bir ölü olmamak için yaşarken,
Onun öldüğü anı biran bile unutmuyorum,
Arkadaşım.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş