İsimsiz
M Mustafa Uçar
0
Altın Yaprak
uyurduk,
rüzgarda sessizce salınan
söğüt dalları gibi
soğuyan ellerini tutardım
ay ışığında
erirken karanlık yüzün
yüzüme düşerdi gölgen
ıslanırdık, yüzyüze
yüzlerce yıl bekleyen
kaleler gibi,
parça parça düşerdik,
kimbilir, kimi zaman
susuzluktan ölen bir çölde
kavrularak solan bir güneşin
iki üzgün bulutuyduk,
hiç yağamadan düşen
iki damla,
üzgün hayata...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş