Köşedeki Adam
M Mustafa Yücel
0
Altın Yaprak
Birini gördüm köşede,
soğuk donuk bakışları,
hani dokunsam ağlayacak.
Üşüyordu köşedeki adam,
Bir kağıt üzerinde biraz meze,
bir elinde şarap diğerinde yırtık bir resim
Titrek sesinde, yanlızlığını paylaştığı bir şarkı vardı
Kendinden intikam alırcasına
Ağır ağır mırıldanıyordu.
Bak bu olsun dönmeyi çek geri
Ağlama gönül ağlama,
Kimdi?
Sokaklara kimdi?
dönmeyen kadrinin kıymetini bilmeyen?
Kimdi?
sokaklara mahkum eden.
öylesine perişan eden?
Korktum soramadım.
yutkunup sustum,
dönüp gideceğim.
ürkek sesiyle delikanlı dedi,
dondum kaldım ama döndüm efendim buyurun,
ateşin var mi? dedi
tabiki dedim ama yakacak bir sigarası bile yoktu,
Güldüm.
kızdı bakışlarıyla.
Utandım
Gülme dostum gülme dedi.
Bak bir gün sen de seversin sen de düşersin dedi.
ellerim cebime gitti
bir sigara bana bir sigara da ona yaktım
Madem seviyorsan dön be abi
Yapamam imkansız dedi.
neden başka birimi var?
YO, yoooo keşke öyle olsa dedi.
bundan daha kötü ne olabilirdi ki?
başını önüne eğdi gözleri doldu.
Hıçkırarak ÖLDÜ ÖLDÜ. DEDİ...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş